برا کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:
شنبلیله و جلوگیری از ریزش مو
برا کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:
دانه و برگ های شنبلیله به عنوان ادویه مورد استفاده قرار می گیرد. این گیاه که خواص دارویی زیادی داشته و بیماری های متعددی را درمان می کند.
* نتایج بررسی های متعدد نشان می دهد، مصرف روزانه ۵۶ گرم تخم شنبلیله، به طور چشمگیری خطر بروز حمله قلبی را کاهش می دهد و در کاهش کلسترول و قند در بیماران دیابت نوع ۲ نقش دارد.
* با ایجاد احساس سیری در فرد به کاهش وزن کمک می کند.
* مخلوطی از ماست و مقداری تخم پودر شده شنبلیله را پس از صرف غذا میل کنید تا باعث کاهش وزن شود.
* شیر در زنان شیرده را افزایش می دهد.
* برای کاهش میزان قند خون یک قاشق چای خوری دانه شنبلیله ناشتا بخورید.
* مانع بروز چین و چروک، دانه های سرسیاه، خشکی و جوش های قرمز می شود. ضماد تهیه شده از برگ های تازه شنبلیله و آب را روی صورت بمالید و پس از ۲۰ دقیقه با آب ولرم بشویید.
* ناراحتی های مربوط به قاعدگی را کاهش می دهد.
* مصرف شنبلیله، مانع ریزش مو و به وجود آمدن شوره سر می شود.
* خاصیت ضدالتهابی آن، زخم های خارجی یا کبودی را التیام می بخشد.
برا کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:
منبع : parsiteb.com
برا کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:
این مایع همان اسانس رز (گل محمدی) است که تا امروز 200 نوع از آن شناسایی شده است، اما تنها دسته محدودی از آن را در تهیه گلاب مورد استفاده قرار میدهند.
این گل بهاری از اواسط اردیبهشت تا اواخر خرداد رویش دارد و از خواص درمانی فراوانی برخوردار است. طبیعت گلاب گرم است و مقوی معده، قلب، کبد و اعصاب بوده و آرامبخشی قوی به حساب میآید. به همین دلیل است که قدیمیترها مصرف گلاب را در روزهای سخت و پرتنش لازم میدانستند. این مایع خوشبو و معطر تا حدودی تحریککننده جریان خون بوده و بافت پوست را به تولید سلولهای جدید تحریک میکند.
خوردن گلاب برای رفع سردرد و بوی بد دهان مفید است و همچنین تحریککننده هورمونها بوده و میل جنسی را افزایش میدهد و تا حدودی تنظیمکننده قاعدگی است. خوردن گلاب را به بیماران قلبی توصیه میکنیم و نوشیدن روزانه یک لیوان دوغ مخلوط با گلبرگهای گل محمدی را برای تنظیم کار جهاز هاضمه خصوصا در روزهای گرم سال پیشنهاد میکنیم.
طبق سنت قدیم، برای هر 30 کیلوگل، 50 لیتر آب در نظر میگیرند که گلاب حاصل از این مقدار 30 لیتر است و به آن «گلاب مایه یا عطری» گویند. از تقطیر مجدد گلاب مایه، فرآوردهای به دست میآید که به آن «گلاب دو آتشه» یا استاندارد گفته میشود.
این نوع مرغوبتری از گلاب است که مزه و بوی آن بسیار تلختر از گلاب مایه است ولی به دلیل آنکه آب به کار رفته در آن بیشتر تبخیر شده و گلاب حاصله غلیظتر است بیشترین اثر درمانی را دارد لذا تهیه این گلاب برای مصارف خانگی و درمانی مناسب است. البته از تقطیر مجدد، گلاب دوآتشه غلیظتری به دست میآید که بسیار معطر است و در حقیقت آن را «گلاب ناب و خالص» مینامند که کمتر در بازار عرضه میشود.
گاهی نیز از گلهایی که به صورت تفاله درآمدهاند به همراه کمی گل تازه برای تولید مجدد گلاب استفاده میشود که گلاب به دست آمده را «پساب» گویند که کیفیت بسیار نازلی دارد و طبیعتا اثرگذاری ضعیفی داشته و در اصل خاصیت درمانی ندارد.
توصیهها
1ـ از آنجا که گلاب در اثر ماندگاری زیاد اثر خود را از دست میدهد نباید آن را بیش از یک سال نگه داشت. گلاب را باید در یخچال و ظروف شیشهای رنگی نگهداری کنید و این را بدانید که اسانس گلاب نسبت به مواد تشکیلدهنده ظروف پلاستیکی واکنش نشان داده و کیفیت خود را از دست میدهد. لذا از نگهداری آن در این نوع ظروف اجتناب کنید.
2ـ محیط و تمامی وسایلی که برای تولید گلاب به کار میروند باید استریل باشد. زیرا در غیر این صورت، قارچ و کپک میتواند در آن رشد کرده و به این ترتیب موجب کدورت گلاب و تجزیه مواد موثره آن شود که به این ترتیب نهتنها اثر درمانی نخواهد داشت، بلکه عوارض جانبی نیز دارد لذا هنگام خرید گلاب به شفافیت آن توجه کنید و محصولی را که دارای تاریخ مصرف و کد بهداشتی است انتخاب نمایید.
3ـ توجه داشته باشید با مصرف گلاب در بالای مایع آن هوا جمع خواهد شد که اکسیژن آن میتواند موجب اکسید شدن اسانس گلاب شود که با وجود آنکه ضرری برای مصرفکننده ندارد، فایدهای هم نخواهد داشت.
برا کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:
منبع:jamejamonline.ir