آشنایی با بیماری های جنسی خطرناک!

بیماری های جنسی, بیماریهای مقاربتی

آشنایی با بیماری های جنسی خطرناک!

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

بیماری جنسی که به آسانی قابل درمان است!

بیماری های جنسی خطرناک!
حجب و حیای معمول در جامعه ما سبب شده که سطح اطلاعات عمومی درباره بیماری‌های جنسی پایین باشد. این آگاهی های اندک بخصوص در میان جوانان ممکن است سبب خطرات بیشتر شود و از همین رو مناسب است که برخی از این موارد برای عموم آنان توضیح داده شود تا با پیشگیری از انجام رفتارهای پرخطر سلامت جامعه تهدید نشود. دانستن چنین هشدارهای ضروری‌ای، برای والدین و حتی همسران نیز مفید است.

باکتری‌هایی که منجر به نازایی می‌شوند
انواع و اقسام ویروس‌ها، باکتری‌ها و انگل‌ها می‌توانند از طریق تماس جنسی از فردی به فرد دیگر منتقل شوند. متاسفانه برای انواع بیماری‌های مقاربتی ویروسی مثل هپاتیت، هرپس، HPV و … درمان‌های ضدویروسی خیلی مشخص و موثری وجود ندارد، اما عفونت‌های باکتریایی درمان‌شان آسان‌تر است البته به شرطی که به موقع تشخیص داده شوند.

درکل شایع‌ترین بیماری‌های آمیزشی انواع باکتریال آن هستند. از شایع‌ترین بیماری‌های باکتریال نیز می‌توان به گنوکوک (عامل سوزاک) و کلامیدیا اشاره کرد. این بیماری‌ها علائم زیادی ایجاد نمی‌کنند. درنتیجه فرد ممکن است مبتلا شود اما متوجه آن نشود.

علائم آنها معمولا به صورت ترشح خفیف، سوزش ناحیه تناسلی و دردهای لگنی است که اگر زود تشخیص داده شوند به راحتی با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های معمولی قابل درمان هستند.

موضوع مهم در مورد این دو بیماری ایجاد عفونت رحمی است که در خانم‌های جوان باعث نازایی می‌شود. در واقع چون علامت‌های پر سر و صدایی ندارند ممکن است اصلا فرد متوجه آن نشود و برای درمان مراجعه نکند. درنتیجه این میکروب‌ها می‌توانند به تدریج از نواحی پایین‌تر به نواحی بالا یعنی به رحم و لوله‌های رحمی انتقال پیدا کنند و منجر به چسبندگی و نازایی شوند. پس تشخیص به موقع این دو بیماری اهمیت زیادی دارد.

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

بیماری جنسی

سیفلیس هنوز شایع است!
بیماری سیفلیس که نامی نسبتا آشنا دارد از دیگر عفونت‌های باکتریال جدی دیگر است که می‌تواند از راه ارتباط جنسی منتقل شود. در واقع سیفلیس برخلاف تصور بعضی‌ها اصلا ریشه کن نشده و هنوز خیلی شایع است. بیشتر افراد تعجب می‌کنند وقتی به آنها می‌گوییم خطر ابتلا به سیفلیس زیاد است چراکه فکر می‌کنند این بیماری دیگر وجود ندارد.

در گذشته که آنتی‌بیوتیک‌ها محدودتر بودند سیفلیس هم خیلی شایع‌تر بود. خوشبختانه میکروب سیفلیس نسبت به آنتی‌بیوتیک خیلی حساس است و درمان اصلی آن پنی‌سیلین است. سیفلیس کاملا قابل درمان است اما اگر فرد مبتلا، متوجه آن نشود می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

این بیماری ممکن است خود را در مراحل اولیه نشان ندهد و فقط به صورت یک جوش کوچک دیده شود اما مراحل دوم و سوم آن بسیار خطرناکند و مرحله سوم می‌تواند کشنده باشد. طوری که در سیستم عصبی مرکزی، مغز، مفاصل و… عوارض شدید ایجاد می‌کند.

از سایر بیماری‌های مقاربتی باکتریال می‌توان به شانکروئید اشاره کرد که باعث ایجاد زخم‌های مزمن ناحیه تناسلی می‌شود. خوشبختانه این بیماری اگر تشخیص داده شود با آنتی‌بیوتیک‌های مختلف قابل درمان است.

ویروس سرطان‌زا، در مردان و زنان، هر دو!
یکی از ویروس‌های جدی و شایع به خصوص در افرادی که تعداد دفعات تماس و تعداد شریک‌های جنسی‌شان زیاد است، ویروس زگیل تناسلی یا HPV است. افراد زیادی به این ویروس مبتلا هستند اما ممکن است علائم کلینیکی یا ضایعه پوستی مشخصی نداشته باشند. در نتیجه این ویروس خیلی راحت از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود.

ممکن است این بیماری به صورت یک زگیل تناسلی معمولی تظاهر کند که از طرق مختلف از جمله سوزاندن، فریز کردن و… قابل درمان است اما متاسفانه در درازمدت می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

بعضی از انواع این ویروس در خانم‌ها خطر ابتلا به سرطان‌های گردن رحم را به شدت بالا می‌برد، طوری که تا به حال به عنوان شایع‌ترین و مهم‌ترین علت سرطان گردن رحم شناخته شده است. این ویروس نه تنها در خانم‌ها بلکه در آقایان نیز می‌تواند منجر به انواع سرطان‌های دستگاه تناسلی شود. برای همین باید در مورد درمان و اقدامات پیشگیری اقدامات لازم را انجام داد.

تبخال تناسلی درمان قطعی ندارد
ویروس مهم و شایع دیگری که می‌تواند از طریق تماس جنسی منتقل شود «هرپس» یا همان ویروس تبخال است که باعث بیماری تبخال تناسلی می‌شود. علائم آن نیز مانند تبخال روی سایر اعضای بدن است. به این صورت که در ناحیه تناسلی یک جوش دردناک ایجاد می‌شود و معمولا یک هفته تا ۱۰ روز طول می‌کشد تا خود به خود بهبود یابد.

این بیماری مانند تبخال لب درمان قطعی ندارد و اگر فرد یک بار به آن مبتلا شود بیماری هرچند وقت یک‌بار عود می‌کند.

نکته مهم اینکه حتی وقتی فرد مبتلا تبخال ندارد هم می‌تواند ویروس را از طریق ترشحات تناسلی به فرد دیگر انتقال دهد. همچنین اگر خانمی مبتلا باشد و باردار شود این ویروس خیلی راحت به جنین منتقل می‌شود و عوارضی را در نوزاد ایجاد می‌کند.

بیماری‌های تناسلی غیر از اینکه روی دستگاه تناسلی تاثیر می‌گذارند، سیستم تولید مثل و باروری انسان را نیز مختل می‌کنند. لازم به ذکر است که ویروس ایدز و هپاتیت B نیز می‌توانند از مادر به جنین منتقل شوند.

واکسن هپاتیت B فراموش نشود!
از خانواده ویروس‌ها بعد از HIV که در صدر است، ویروس هپاتیت B هم می‌تواند از طریق تماس جنسی منتقل شود، البته اگر فرد واکسن هپاتیت B نزده باشد. حتی اگر فرد مبتلا، علائم مربوطه از جمله زردی یا یرقان هم نداشته باشد می‌تواند ناقل این بیماری باشد.

واکسن هپاتیت B در حال حاضر در ایران به صورت معمول برای همه کودکان زده می‌شود اما کسانی که بیشتر از ۲۲ سال دارند ممکن است در کودکی این واکسن را دریافت نکرده باشند بنابراین می‌توانند به مراکز بهداشتی درمانی مراجعه کنند و این واکسن را تزریق کنند. دیده شده که هپاتیت C و A نیز از طریق تماس جنسی می‌توانند منتقل شوند اما احتمالش خیلی کمتر از هپاتیت B است و خیلی به ندرت اتفاق می‌افتد.

انگل‌ها هم می‌توانند باعث نازایی شوند
«تریکوموناس واژینالیس» یا «تریکومونیازیس» نوعی انگل تک‌یاخته است که از طریق ترشحات تناسلی منتقل می‌شود. این انگل معمولا در آقایان علامتی ایجاد نمی‌کند اما در خانم‌ها می‌تواند باعث ترشحات شدید، دردهای لگنی و ناراحتی‌های دیگر شود و اگر درمان نشود می‌تواند منجر به عوارض درازمدت روی سیستم تولید مثل و نازایی شود.

شپش عانه از دیگر انگل‌هایی است که می‌تواند از طریق ارتباط جنسی منتقل شود. به این صورت که اگر فرد روی موهای ناحیه تناسلی مبتلا به شپش باشد به راحتی می‌تواند آن را به فرد دیگر منتقل کند.
گال یا جرب نیز نوعی عامل انگلی است و اگر فرد به این بیماری پوستی مبتلا شود می‌تواند با تماس جنسی آن را به فرد دیگر منتقل کند.

منبع : سیب سبز
seemorgh.com

راهکار برای قربانیان تجاوز جنسی چیست؟

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

تجاوز جنسی

راهکار برای قربانیان تجاوز جنسی چیست؟

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

ایا پیامدهای تجاوز جنسی قابل جبران است؟

برای قربانیان تجاوز جنسی چه کنیم؟
سوءاستفاده جنسی از تجربه‌های به شدت آسیب‌زایی است که می‌تواند زندگی فرد را در منزل، محل کار و مدرسه به شدت مختل کند و تاثیرهای منفی روی روابط بین فردی با دوستان، اعضای خانواده، همکاران و در صورت تاهل، روابط جنسی و عاطفی با همسر داشته باشد…

آمارها نشان می‌دهد نزدیک به 90 درصد قربانیان اصلی تجاوز‌های جنسی، زنان هستند اما مردان نیز ممکن است مورد تجاوز قرار گیرند. بعد از زنان، کودکان معمولا قربانی اصلی هستند.با دکتر قائدی، روان‌پزشک، درباره عوارض روانی چنین تجربه‌ای حرف زده‌ایم و از او خواسته‌ایم توصیه‌هایی به قربانیان و نزدیکان آنها داشته باشد تا بتوانند از شدت این عوارض روانی بکاهند.

اصطلاح تجاوز جنسی چه زمانی به کار می‌رود؟
تجاوز جنسی عبارت است از انجام رفتار جنسی با فردی بدون میل و خواسته یا رضایت وی. تجاوز جنسی از نظر قانون به دو شکل انجام می‌گیرد؛ در حالت اول که از آن به عنوان «تجاوز اجباری» یاد می‌شود، شخص با فردی رابطه برقرار می‌کند که ناراضی است و در حالت دوم رابطه و آمیزش جنسی با افراد کم‌سن و سال (از نظر قانونی) انجام می‌شود. در نوع اول، همیشه اجبار از طرف فرد متجاوز وجود دارد ولی در نوع دوم حتی اگر این اقدام با میل و رغبت فرد همراه باشد، چون از نظر قانون سن فرد کمتر از سن قانونی است، مسوول رفتار جنسی اش نیست و باز هم تجاوز محسوب می‌شود، حتی اگر اجباری در کار نباشد.

معمولا بیشترین قربانیان تجاوز جنسی چه کسانی هستند؟
آمارها نشان می‌دهد نزدیک به 90 درصد، قربانیان اصلی تجاوز‌های جنسی، زنان هستند اما مردان نیز ممکن است مورد تجاوز قرار گیرند. بعد از زنان، کودکان معمولا قربانی اصلی هستند.

چه عاملی باعث می‌شود تا فردی اقدام به چنین رفتاری کند؟
دلایل تجاوز از نظر جرم‌شناسی متفاوت است؛ بیشتر تجاوزها طبق آمارهای بین‌المللی به دلیل مستی فرد متجاوز انجام می‌شود، اما دلایل متعدد دیگری نیز برای این کار وجود دارد؛ انحراف جنسی فرد متجاوز، خصومت، دریافت حق‌السکوت، تهدید، تضاد بافت‌های طبقاتی و اجتماعی جامعه، بیماری روانی فرد متجاوز و جنگ.

با توجه به اینکه فرد قربانی در شرایطی ناخواسته و به اجبار مورد آزار جنسی قرار می‌گیرد، چنین رفتاری چه پیامدی از لحاظ روانی می‌تواند برای او داشته باشد؟
معمولا بیشتر قربانیان تجاوزهای جنسی، دچار علایم شدید اختلال‌های اضطرابی، افسردگی، اختلال استرس پس از ضربه عاطفی (PTSD) و مشکلات ارتباطی و هیجانی و عاطفی می‌شوند. البته نوع تجاوز در بروز علایم پس از آن نیز تاثیر دارد، مثلا افرادی که در جنگ مورد تجاوز قرار می‌گیرند، علاوه بر آثار منفی تجاوز از سایر پیامدهای جنگ نیز متاثر خواهند بود و علایم آنها ممکن است شدیدتر باشد. بنابراین برنامه‌هایی که در این بین، برای کمک به قربانیان طراحی می‌شوند، باید شامل بهبود و برطرف کردن علایم روانی، مشکلات جسمانی، تقویت نگرش‌ها، بهبود روابط بین فردی و عاطفی باشد؛ به‌گونه‌ای که باعث ارتقای کیفیت زندگی و بهزیستی آنها شود.

پس از این حادثه اولین اقدامی که فرد قربانی یا اطرافیانش باید انجام دهند، چیست؟
ایجاد احساس امنیت اولیه و اطمینان از سلامت جسمی اولین اقدامی است که باید انجام شود. در این شرایط قربانی باید به مکانی که احساس امنیت می‌کند مانند منزل، نزد دوستان یا افرادی که به آنها اطمینان دارد، پناه ببرد و سعی کند موضوع را با آنها مطرح کند. معمولا بعد از تجاوز و سوءاستفاده جنسی، قربانیان ممکن است به دلیل احساس شرم و گناه، تا مدت‌ها یا حتی گاهی هرگز در این مورد با کسی صحبت نکنند زیرا در برخی جوامع، مطرح کردن این مساله ممکن است آسیب‌های بعدی برای قربانی در پی داشته باشد.

در هر حال باید سریعا به پزشک مراجعه کند تا اقدام‌های اولیه لازم انجام شود. اینکه فرد ابتدا به پزشک مراجعه کند یا موضوع را با افراد خانواده در میان بگذارد و سپس برای انجام امور پزشکی اولیه اقدام کند، کاملا به شرایط او بستگی دارد. لازم است قربانی حتما با فردی مورد اعتماد به پزشک مراجعه کند.

اقدام‌های پزشکی در تقویت سلامت جسمی اولیه و رفع آسیب‌های احتمالی بسیار موثر است زیرا در بیشتر تجاوزها به دلیل رعایت نشدن نکته های بهداشتی، امکان بارداری، ابتلا به بیماری‌های مقاربتی و آسیب‌های جسمانی جدی به دستگاه تناسلی وجود دارد.

اقدام بعدی باید مراجعه به پلیس و طرح این مساله با آنها باشد.البته این کاملا به فرهنگ و نگرش‌های فردی و خانوادگی قربانی بستگی دارد. در بسیاری موارد، فرد قربانی یا خانواده به دلیل ترس از آبروریزی یا به دلیل شرم و حیا یا حتی ترس از متجاوز (به‌خصوص اگر او را بشناسد) این کار را انجام نمی‌دهند. در هر صورت اگر به پلیس مراجعه شود، اقدام‌های موثری مانند آزمایش‌ DNA، نمونه بزاق دهان، نمونه ادرار، خون، نمونه مو از ناحیه شرمگاهی، بررسی ناحیه تناسلی و مقعد و…. به‌وسیله پزشکی قانونی برای شناسایی متجاوز انجام خواهد شد.

با توجه به اینکه فرد قربانی علاوه بر آسیب‌های جسمانی از نظر روانی نیز آسیب می‌بیند برای سلامت روان او چه توصیه‌هایی دارید؟
معمولا افراد قربانی ممکن است به دلیل ترس، اضطراب و نگرانی تا مدت‌ها در منزل گوشه‌گیر و دچار افسردگی شوند، علائم استرس پس از آسیب را از خود نشان دهند و به همین دلیل روابط بین فردی، عملکردهای اجتماعی، شغلی، تحصیلی و… آنها دچار اختلال و آسیب جدی شود.

از آنجا که علاوه بر آسیب‌های جسمانی ناشی از تجاوز، فرد قربانی معمولا با آسیب‌های روانی جدی نیز روبرو می‌شود و از نظر عاطفی و هیجانی آسیب خواهد دید، بنابراین گام بعدی باید کمک برای به دست آوردن سلامت روانی فرد باشد. برای این منظور معمولا مراکز تخصصی برنامه‌های خاصی برای قربانیان تجاوزهای جنسی دارند که شامل ایجاد نگرش‌های مثبت، تغییر عواطف و هیجان‌های مثبت و ارتقای کیفیت زندگی و بهزیستی است.

استفاده از این برنامه می‌تواند برای این افراد مفید باشد. نوع برنامه‌هایی که در این مراکز ارائه می‌شود، منعطف است و با توجه به شرایط خاص قربانی ممکن است تغییر کند.البته نباید فراموش کرد با توجه به تفکر حاکم بر جامعه، نگرش‌های فرد، نوع تجاوز، شرایط اجتماعی و طبقاتی فرد قربانی، نوع اقدام‌هایی که انجام می‌شود، متفاوت است، اما به‌طور کلی اقدام‌ها در چارچوبی که اشاره شده قرار می‌گیرند؛ البته با تغییراتی در برنامه‌ریزی و اجرا.

منبع:salamatnews.com